Tijdnood? Niet denken maar doen!

Natuurlijk vraagt een trainer vaak aan zijn spelers om hun verstand te gebruiken. Als het spel op de training door hem plotseling wordt stil gelegd, zal hij zijn spelers bijvoorbeeld vragen wat de kenmerken van de bevroren spelsituatie zijn en hoe ze dat zouden oplossen. Bij een omschakeling verwacht hij terecht van zijn spelers dat ze nadenken over de veldbezetting en hun verdedigende taken. Ook bij spelvoordelen als vrije trap, corner of penalty is er alle tijd om te bedenken wat de beste optie is in de gegeven situatie

Maar als in de wedstrijd handelingssnelheid essentieel is, dan is nadenken vaak contraproductief. De speler mist dan vaak het moment en is dan te laat. Denken staat de onmiddellijke reactie dan vaak in de weg. Bij een dergelijk gierend tijdtekort vertrouwt een speler liever op zijn reflexen, zijn ruggenmerg dan op zijn hersens. Zijn lijf denkt niet na maar weet wel wat er in een bepaalde situatie moet gebeuren. Het lijf denkt niet na, het denkt vóór!

Het lijf weet namelijk al waar de tegenstander staat. Het lijf weet waar en wanneer de bal komt en weet hoe het de bal moet aannemen. Het weet ook waar de medespeler bereikt kan worden en waar de keeper en de scheidsrechter staan. Het lijf is een bron van wijsheid. Omdat een speler weet, heeft hij geen tijd nodig om aan zijn techniek te denken. Ook heeft hij dan geen angst om te falen want angst om te falen is een denkding.

De wijsheid van het lijf is bij talloze topsporters waar te nemen. Bij Epke Zonderland weet zijn lijf wat te doen aan de rekstok. Wanneer er afwijkingen zijn van het ingeslepen oefenpatroon dan voelt hij dat en worden er via het ruggenmerg onmiddellijk correcties aangebracht.

Voor violisten en balletdansers geldt hetzelfde. Eindeloos oefenen wordt beloond want zonder bewustwording weet het lijf dan wat het antwoord moet zijn in een bepaalde situatie. De ene beweging of strofe lokt de volgende uit. Er is dan ruimte voor de ziel, het gevoel, de intuïtie omdat het verstand ( Geist) dan op de achtergrond blijft. Dan kan er iets moois, iets authentieks ontstaan dat het publiek kan meevoelen.

Zo kan het gebeuren dat als Messi in een onmogelijke situatie met een ongelofelijk mooi hakje scoort, hij zich verontschuldigend naar zijn medespelers en tegenstanders gebaart: daar wist ik zelf niks van, het overkwam me. Als hij gelovig was dan zou hij het een ingeving noemen en anders een inval.

Gevoel voor het moment, de spelsituatie en de onmiddellijke adequate reactie ontstaat niet alleen door van jongs af aan eindeloos oefenen. Het vraagt natuurlijk ook om talent. Een talent om op het juiste moment vrij te kunnen zijn in je hoofd.